Benim için her şey 2-2,5 yıl önce 2013'nin Nisan ayında başladı. Genel olarak çok huzurlu bir kişiliğim olduğu söylenemez. Çok fazla düşünürüm, beynimde çok fazla yorumlar yaparım, kendi kendimi sıkıntıya sokarım. Çok fazla sosyal olduğum söylenemez. Ev hayatını dışarıdan daha çok severim ki bununda yaşadığım rahatsızlıkta etkisinin çok fazla olduğunu düşünüyorum. Davranışlarımı kendime göre değil karşımdakine göre tasarlarım. Çok sık empati kurarım. Yapacağım işin en iyisini yapmaya çalışırım. Lider olmak isterim. Çok fazla arkadaşım yok ama iyi arkadaşlarım var. Hayatım boyunca da az olsun öz olsun mantığıyla arkadaşlık ilişkilerimi geliştirdim. Bunları neden anlatıyorum? Çünkü yaşadığımız rahatsızlık bisikletten düşüp ayağımızı kırmamız gibi bir hastalık değil. Ne yazık ki!Oradan buradan belki de saçma-sapan denilebilecek konulardan dolayı kendimizi sıkıntıya sokmamız ve bu sıkıntının da bizim bilinç altımızda kendimizi sıkıntıda hissettiğimiz bir durumla kendini bütünlemesi aslında bizim rahatsızlığımız. Yani ne tek bir nedeni var nede tek bir çözümü!
Hayatım boyunca otobüs yolculuklarından nefret ettim.Hele araban yoksa! Eşya hazırla, servis bekle 1 saat öncesinden, otogara git, otobüs geciksin, muavinle tartış, yanındaki kişinin fazla kiloları senin oturduğun yere tecavüz etsin, otobüsten in, o kadar eşyayla otobüse bin evine git! Ne kadar da zor!
Lise yıllarımdan beri her otobüse bineceğimde bunları düşündüm ve kendimi strese soktum.Her yolculuk öncesi sık sık tuvalete çıkar büyük tuvaletimi yapardım.Yolculuk öncesinde de çok fazla şey yemezdim.Çünkü yediğim şeyler karnımı şişirir beni rahatsız eder! Benimde sıkıntılarım bu bilinçaltımda ki otobüs-yolculuk stresimle bütünleşip resmen bir kimliğe büründü ve karşınızda! Artık huzursuz bir bağırsağım ve yaşamdan nefret ettirecek kadar güçlü bir hastalığım var!
Üniversiteyi çok fazla kendimi strese sokmadan kazandım ancak gerçekten iyi bir bölümden mezun olduğumu da belirtmeliyim.İyi olduğu kadar zor da! 3.sınıfa geldiğimde 1 yıl uzattığım kesin olmuştu bile.Üniversitenin bahar döneminde 10 dersim var çok çalışıyorum ancak yine de geçemiyorum derslerimi.Ya hoca sınavları okumaz doğru dürüst ya kesin dediğin soruna puan vermemiştir ancak sorgulayamassın yada notlarını paylaşmayan insan sürüsü bir şeyler etkili oldu dersleri bırakmam da.Üstüne birde hiç çalışmadan kolay yollardan dersleri geçenler var! 4.sınıf oldu 10 dersim var.Hepsi birbirinden ağır dersler.Çok ama çok çalıştım.Ya geçemessem ya 1 yıl daha uzarsa.. kalacak yer,para,aile baskısı, nişanlın bekler... herşey dert.!
Şimdiki eşim o zaman bulunduğum şehirden otobüsle 75-80 dklık mesafede oturuyordu. Ders çalışmak için bir gün yanına gidecektim.Otobüse bindim ve bingo! Tuvaletimin olduğunu hissettim. Anında geri indim ve bir lavabo buldum.Tekrar geri gelip bindim ve yine aynısı.Her insan gibi sindirim sistemimin bozuk olduğunu düşündüm ve kendi evime geri döndüm.Bundan 1-2 gün sonra yeniden gitmeye karar verdim ve otobüse bindim.Ve yine aynı. Kendimi zorladım lise yıllarımda otobüse binmeden önce tuvalete çıkma isteği gibi bir şey olduğunu düşündüm.Bir kaç otobüse bin - in macerasından sonra sürekli ishal durumunda gitmek istediğim yere ulaştım ve sanki otobüsten indiğimde bırakın ishali sanki kabız olmuştum!Bunda bir terslik olmalıydı.
Bir kaç gün kaldıktan sonra geri dönme vakti geldiğinde yine bir deneme ve yine başarısızlık.Eve geri döndüm başladım araştırmaya.Okula gitmem gerekli ama gidemiyorum.Debridat adlı bir ilaç aldım.Sindirim sistemimi düzenleyici bir ilaç yine olmadı. Uzun araştırmalar sonucunda hastalığımın ne olduğunu tam algılayamadan hayatımda hiç kullanmadığım antidepresan almaya karar verdim. Diğer yazılarımda ne zaman hangi ilacı aldığımı ayrıntılı yazacağım.
Evet hiç bilmediğim bir antideprasanı kullarak geri dönebilmiştim. Bundan sonra başladım ayrıntılı bir şekilde araştırmaya. Evet internet yararlıydı ve nur topu gibi çözümü olmayan denilen bir hastalığa yakalanmıştım.
Hayatım boyunca otobüs yolculuklarından nefret ettim.Hele araban yoksa! Eşya hazırla, servis bekle 1 saat öncesinden, otogara git, otobüs geciksin, muavinle tartış, yanındaki kişinin fazla kiloları senin oturduğun yere tecavüz etsin, otobüsten in, o kadar eşyayla otobüse bin evine git! Ne kadar da zor!
Lise yıllarımdan beri her otobüse bineceğimde bunları düşündüm ve kendimi strese soktum.Her yolculuk öncesi sık sık tuvalete çıkar büyük tuvaletimi yapardım.Yolculuk öncesinde de çok fazla şey yemezdim.Çünkü yediğim şeyler karnımı şişirir beni rahatsız eder! Benimde sıkıntılarım bu bilinçaltımda ki otobüs-yolculuk stresimle bütünleşip resmen bir kimliğe büründü ve karşınızda! Artık huzursuz bir bağırsağım ve yaşamdan nefret ettirecek kadar güçlü bir hastalığım var!
Üniversiteyi çok fazla kendimi strese sokmadan kazandım ancak gerçekten iyi bir bölümden mezun olduğumu da belirtmeliyim.İyi olduğu kadar zor da! 3.sınıfa geldiğimde 1 yıl uzattığım kesin olmuştu bile.Üniversitenin bahar döneminde 10 dersim var çok çalışıyorum ancak yine de geçemiyorum derslerimi.Ya hoca sınavları okumaz doğru dürüst ya kesin dediğin soruna puan vermemiştir ancak sorgulayamassın yada notlarını paylaşmayan insan sürüsü bir şeyler etkili oldu dersleri bırakmam da.Üstüne birde hiç çalışmadan kolay yollardan dersleri geçenler var! 4.sınıf oldu 10 dersim var.Hepsi birbirinden ağır dersler.Çok ama çok çalıştım.Ya geçemessem ya 1 yıl daha uzarsa.. kalacak yer,para,aile baskısı, nişanlın bekler... herşey dert.!
Şimdiki eşim o zaman bulunduğum şehirden otobüsle 75-80 dklık mesafede oturuyordu. Ders çalışmak için bir gün yanına gidecektim.Otobüse bindim ve bingo! Tuvaletimin olduğunu hissettim. Anında geri indim ve bir lavabo buldum.Tekrar geri gelip bindim ve yine aynısı.Her insan gibi sindirim sistemimin bozuk olduğunu düşündüm ve kendi evime geri döndüm.Bundan 1-2 gün sonra yeniden gitmeye karar verdim ve otobüse bindim.Ve yine aynı. Kendimi zorladım lise yıllarımda otobüse binmeden önce tuvalete çıkma isteği gibi bir şey olduğunu düşündüm.Bir kaç otobüse bin - in macerasından sonra sürekli ishal durumunda gitmek istediğim yere ulaştım ve sanki otobüsten indiğimde bırakın ishali sanki kabız olmuştum!Bunda bir terslik olmalıydı.
Bir kaç gün kaldıktan sonra geri dönme vakti geldiğinde yine bir deneme ve yine başarısızlık.Eve geri döndüm başladım araştırmaya.Okula gitmem gerekli ama gidemiyorum.Debridat adlı bir ilaç aldım.Sindirim sistemimi düzenleyici bir ilaç yine olmadı. Uzun araştırmalar sonucunda hastalığımın ne olduğunu tam algılayamadan hayatımda hiç kullanmadığım antidepresan almaya karar verdim. Diğer yazılarımda ne zaman hangi ilacı aldığımı ayrıntılı yazacağım.
Evet hiç bilmediğim bir antideprasanı kullarak geri dönebilmiştim. Bundan sonra başladım ayrıntılı bir şekilde araştırmaya. Evet internet yararlıydı ve nur topu gibi çözümü olmayan denilen bir hastalığa yakalanmıştım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder